Nokia N-Gage 2003 — telefon i konsola w Muzeum Gier Video Karpacz

2003 rok, Nokia próbuje przekonać, że telefon i Game Boy mogą być jednym sprzętem. Nie udaje jej się — ale 4 lata później to samo robi Apple.

W październiku 2003 roku Nokia wypuściła N-Gage — pierwszą poważną próbę połączenia telefonu komórkowego z handheldem do gier. Nokia była wtedy niekwestionowanym liderem rynku telefonów na świecie. Game Boy Advance Nintendo dominował rynek przenośnych konsol. Nokia chciała mieć udział w obu rynkach jednocześnie.

Pomysł był dobry. Wykonanie kulało. Sprzedaż N-Gage'a w pierwszym roku — ułamek tego, co Nokia oczekiwała. „Taco phone" — z powodu sposobu trzymania przy uchu (jak meksykańskie taco, na bok) — stał się memowym synonimem porażki produktowej.

A jednak: cztery lata przed iPhonem Nokia miała ten sam pomysł co Apple. Telefon, który robi więcej niż dzwoni. Telefon, na którym grasz. Telefon, w którym masz aparat (N-Gage miał VGA, 2003), Bluetooth, wymienne karty MMC.

Nokia po prostu nie umiała tego sprzedać. Apple — cztery lata później — umiało.

Dlaczego to się nie udało

Trzy konkretne powody:

1. Trzymanie przy uchu

Żeby zadzwonić z N-Gage'a, trzeba było przyłożyć krawędź telefonu do ucha (mikrofon i głośnik były na bokach, nie z przodu). Wyglądało to absurdalnie. „Sidetalking" — to słowo wymyślili krytycy, żeby określić tę praktykę. Nokia szybko wprowadziła N-Gage QD (2004), gdzie mikrofon i głośnik były w tradycyjnych miejscach, ale first impression był zniszczony.

2. Wymiana kasety wymagała wyjęcia baterii

W oryginalnym N-Gage'u, żeby wymienić kasetę z grą (MMC z grą), trzeba było zdjąć obudowę i wyjąć baterię. Czas operacji: 30-60 sekund. Game Boy Advance: kasetę wymieniało się w 2 sekundy. Dla 12-letniego gracza — przepaść.

3. Cena

N-Gage kosztował na premierze $300 — w 2003 roku. Game Boy Advance: $80-100. Nokia twierdziła, że N-Gage to telefon i konsola w jednym. Konsumenci woleli kupić Game Boya Advance i tani telefon Nokia z osobna — i mieli w sumie taniej, lepiej, bez sidetalkinga.

Co N-Gage zrobił dobrze

Trzy rzeczy, które wyprzedzały epokę:

Pełnowymiarowy ekran kolorowy w obudowie wielkości telefonu.
Multiplayer Bluetooth — można było grać z kolegą obok. Nokia była tu lata przed Nintendo DS z lokalnym multiplayerem.
Pobieranie gier online — N-Gage Arena pozwalała pobierać gry przez sieć GPRS. Pomysł sklepu z grami online — w 2003 roku. App Store od Apple powstał dopiero w 2008.

Niektóre tytuły wydane na N-Gage'a były świetne: Tomb Raider, Sonic N, Tony Hawk's Pro Skater, FIFA 2004, Splinter Cell. Nokia podpisała kontrakty z Activision, Sega, EA, Eidos. Katalog wyglądał profesjonalnie.

Mimo to: sprzedano 2 miliony N-Gage'ów w ciągu trzech lat. Nintendo DS w pierwszym roku: 5 milionów.

Co konkretnie mamy w Karpaczu

W gablocie stoi oryginalny N-Gage z 2003 roku, z taco-konstrukcją, w komplecie z baterią. Mamy go ze ścieżki kolekcjonerskiej — bo w polskich domach N-Gage'y trafiały do garstki entuzjastów. Większość polskich graczy nigdy nie widziała go na żywo.

Najczęstsza reakcja gości 35+ przy gablocie z N-Gagem:

„Ooo! Pamiętam reklamę! Nikt tego nie kupił!"

I to chyba jest najlepsza recenzja, jaką N-Gage'a można dziś dostać. Pamięć kulturowa o reklamie. Brak pamięci o realnym używaniu.

Linia czasowa: dlaczego to się dziś liczy

2003 — Nokia N-Gage. Telefon-konsola. Fail.
2004 — Nokia N-Gage QD. Poprawiona wersja. Nikt już nie kupował.
2007 — Apple iPhone. Telefon, który nie tylko gra. Telefon, który jest wszystkim. Sukces totalny.
2008 — App Store. Sklep z aplikacjami i grami online. Realizacja pomysłu N-Gage Arena, ale zrobiona porządnie.
2026 — większość gier mobilnych na świecie pobiera się ze sklepów online. Ekosystem, który Nokia narysowała w 2003 — istnieje, ale w wykonaniu Apple i Google.

Nokia była rok przed Apple z pomysłem. Nie umiała go zrealizować. To jest historia rynku, w której pomysły są tańsze niż wykonanie.

Dlaczego N-Gage zasługuje na gablotę

Bez N-Gage'a Apple nie wiedziałby, co robić źle. Bez Nokii nie byłoby iPhone'a w obecnej formie. N-Gage to negative case study — pokaz tego, jak NIE robić integracji telefonu i konsoli. Cała branża się od tego uczyła.

Plus: jest eksponat z 2003 roku w naszej gablocie w Karpaczu. Możesz go obejrzeć z bliska, zobaczyć charakterystyczne taco, dotknąć (przez szybę). Konsumenckiej elektroniki początku lat 2000. To nie jest po prostu sprzęt — to jest moment historii cyfrowej rozrywki.

Pełna lista 15 pierwszych · Cennik · Bilet Dwa Muzea

— Muzeum Konsol Gier Video w Karpaczu