Sega Game Gear — kolorowy handheld, który przegrał z Game Boyem
1990 rok, Sega odpowiada na Game Boya. Lepszy ekran, lepszy procesor — i tylko jeden problem.
W październiku 1990 roku, w Japonii, Sega wypuściła Game Gear — przenośną konsolę z kolorowym ekranem ciekłokrystalicznym, lepszym procesorem niż Game Boy, większym wyświetlaczem, podświetleniem (które Game Boy zyskał dopiero w wersji Game Boy Color z 1998). Wszystko, co Game Boy miał słabsze, Game Gear miał lepsze.
I mimo to przegrała. Dlaczego?
Sześć baterii AA
Game Gear miał kolorowy ekran. Kolorowy ekran w 1990 roku wymagał ogromnej ilości energii — żaden producent nie umiał wtedy zrobić wydajnych energetycznie wyświetlaczy LCD z podświetleniem. Game Gear pożerał baterie w tempie 3-4 godziny na sześciu AA.
Game Boy działał na dwóch AA przez 15 godzin. Trzy razy dłużej, na trzy razy mniejszej liczbie baterii. Dla dziecka na wakacjach — to była przepaść.
Gdy 8-latek pakował się na obóz harcerski albo do dziadków na wieś, wybierał Game Boya — bo Game Gear w środku tygodnia byłby już martwym kawałkiem plastiku. Game Boy działał. Game Gear nie działał.
Co Game Gear miał lepszego
Wszystko poza bateriami:
- Kolorowy ekran — Game Boy był czarno-zielony aż do 1998 (Game Boy Color).
- Procesor 8-bitowy Z80, taki sam jak w Sega Master System — co oznaczało, że Game Gear był przenośną wersją Master System. Dosłownie. Większość gier z Master System była portowana na Game Gear z minimalnymi zmianami.
- Dłuższa lista hitów — Sonic the Hedgehog (port), Streets of Rage, Shinobi, Mortal Kombat, Mickey Mouse, Lion King.
- Akcesoria multimedialne — TV Tuner (zamiana w przenośny telewizorek!), adapter do podłączenia do telewizora, Master Gear Converter (kasety z Master System).
W innym świecie Game Gear mógł być dominantem. W tym świecie Game Boy z Tetrisem w komplecie i 15-godzinnymi bateriami wygrał ostatecznie.
Dane sprzedaży
- Game Boy (1989-2003): 118 milionów sprzedanych egzemplarzy
- Game Gear (1990-1997): 10,6 milionów sprzedanych egzemplarzy
11:1 na korzyść Nintendo. Sega Game Gear nigdy nie zagroziła Game Boyowi.
Co konkretnie mamy w Karpaczu
W gablocie mamy Sega Game Gear w pełnym komplecie, z trzema kasetami. Plus dwie kolejne wersje Game Geara — SEGA Game Gear w nieco zmodyfikowanej obudowie + jeszcze jeden Game Gear w magazynie.
Razem z Game Gearem zobaczysz pełną kolekcję handheldów konkurencji:
- Game Boy (1989) — zwycięzca, w gablocie obok Game Geara.
- Game Boy Advance (2001) i Game Boy Advance SP (2003) — następcy GB.
- Nintendo DS (2004-2009).
- PSP (od 2004) — Sony's pierwszy poważny konkurent.
- Nintendo Virtual Boy (1995) — porażka Nintendo.
- Atari LYNX II (lata 90.) — kolorowy handheld Atari (w magazynie).
- Tiger R-Zone (1995-1997) — najtańszy handheld VR Tiger Electronics.
To jest najszerszy zbiór handheldów w jednym muzeum w Polsce.
Czego dziecko nie wie o Game Gearze
Najsmutniejsza prawda: większość polskich graczy 35+ nigdy nie miała Game Geara. Sega Game Gear w Polsce była rzadko spotykana — Game Boy był dominującym handheldem (Tetris + tania cena), Pegasus zajmował niszę domowych konsol, na Game Geara nie było miejsca w polskim portfelu.
Niektórzy polscy gracze zobaczyli Game Geara po raz pierwszy w naszej gablocie w Karpaczu. To nie jest hiperbola. Jest po prostu tak — Game Gear w Polsce nigdy się nie sprzedał.
W tej gablocie pokazujemy go po pierwsze jako kontekst — żeby gość zrozumiał, że Sega też próbowała na rynku handheldów, nie tylko na rynku domowych Mega Drive. A po drugie jako przestrogę o tym, jak ważne są baterie.
Dlaczego to się liczy
Game Gear to lekcja, którą wszyscy producenci handheldów zapamiętali. Steam Deck OLED z 2024 roku ma 8 godzin baterii. Switch 2 z 2025 — 4 do 9 godzin zależnie od gry. Każdy producent dziś wie, że bateria jest tak samo ważna jak grafika. To Game Gear ich tego nauczył — przez własną porażkę.
Bez Game Geara nikt nie wiedziałby, jak NIE robić handheldów. To negative example dla całej branży.
Pełna lista 15 pierwszych · Cennik · Bilet Dwa Muzea
— Muzeum Konsol Gier Video w Karpaczu
